چرا تو ای شکسته دل خدا، خدا نمی کنی؟

                                       خـدای بـی نـیـاز را چـرا صــدا نـمـی کنـی؟

                       سـحـر به بـاغ نـالـه ها گل مـراد مـی دهـد

                                        به نیمه شب چرا لبی به ناله وا نمی کنی؟

                       به هر لب دعای تـو فرشته بوسـه می زند

                                       بــرای درد بــی دوا چـرا دعـا نـمـی کـنـی؟

                       به قطره قطره اشک تو خدا نظـاره می کند

                                      چـرا مـیـان گـریـه ها خـدا، خـدا نمی کنی؟

                       دل تـو مـانـده در قـفس جـدااز آشـیان خود

                                      پــرنــده ی اسـیـر را چـرا رهــا نمی کنی؟

                       غـبـار کیـنـه را ز دل بـرون نمـا به یـاد او

                                      حرم سـرای سینه را تو با صـفا نمی کنی؟

                       چرا صـدا نمی زنـی شـهـیـده ی مدیــنـه را

                                      به حـرمت حبیبه اش خـدا، خـدا نمی کنی؟

                       خدا براتِ عاشقی به نـالـه ی تو می دهـــد

                                       برای دوری ازعذاب خـدا، خـدا نمی کنی؟

با تشکر از یگانه عزیزم که این شعر زیبا و پر معنی را در اختیار من گذاشت

(التماس دعا)

گذر ناگهانی اما آرامت از مقابل چشمانم

طـــوفانی عظــیم در قلــبم به پـــا کـرد   

ایام، ایام دلدادگی به خداست هر که ترکهای قلبش بیشتر باشد زودتر با تلنگوری از سوی خدا که برای برآوردن حاجت و شنیدن ناله هایت می شکند.

من نیز با ترکی بزرگ بر روی قلبم که نشانه ی یک عشق است به سوی خدا رفتم تا از او کمک طلب کنم.مطمئنم که خدا داره هم من ظاهریم و هم من باطنیم رو میبینه و میدونم که او کاملا از چیزهایی که میخوام بهش بگم آگاه ولی ...

«خدایا! مطمئنم که داری صدام رو می شنوی، قطره قطره اشکامو می بینی.

خدایا! می خوام ازت سوال کنم آخه چرا؟چرا باید این اتفاقات برای من بافته؟ من تا کی باید سکوت کنم و شاهد از دست دادن کسی باشم که با تمام بی مهری هایش، با تمام تنها گذاشتنم در این راه، با بازی کردن با احساس من ذره ای از علاقه ام نسبت به او در وجودم کم نشده بلکه هر روز بر آن افزوده می شود.

خدایا! گفتم اگر انکار کنم که دوستش دارم  می توانم فراموشش کنم، گفتم اگر بی توجهی هایش را نسبت به خودم یادآور شوم از او دور خواهم شد.

پیش خود می گفتم که هرگاه به یاد رفتارهای او و نظرش درباره ی عشقم که او عشق پاک و صادقانه ی مرا که تو از پاک بودن آن بیشتر آگاهی و او که آن را یک احساس بچگانه، یک احساس زودگذر در نظر گرفته او را برای همیشه ترد خواهم کرد و دیگر از او اسمی نخواهم آورد.

اما هیچ کدام از اینها شدنی نبود.

خدایا! اگر این حرفهایی را که بارها و بارها به تو گفته ام را دوباره تکرار می کنم فقط به این خاطر است که می خواهم تقدیر تورا در این عشق بدانم .در عشقی که هر لحظه بی او ماندن ذره ، ذره از وجودم را به آتش می کشد.»

خدایا! مادرم که او هم اگر بیشتر از تو نگرانم نباشد کمتر نیست برای آرام گرفتن قلبم و از یاد بردن او به من می گوید:« نسیم این رو بدون که عشق واقعی عشقی است که تو را به خدا نزدیک کند. شاید اون فقط وسیله ای برای نزدیک شدن تو به خدا و در نهایتعشق ورزیدن به خدا باشد امیدوارم که در هر لحظه عشقت نسبت به خدا بیشتر شود و هرگاه که برای خودت دعا می کنی برای او هم دعا کن تا شد و سلامت با هر کس که هست زندگی کند.»